ماندانا رضایی، نادر صدری اقدم، محمود رضا آذغانی، فریبا قادری، حکیمه آدیگوزلی،
دوره 80، شماره 8 - ( 8-1401 )
چکیده
زمینه و هدف: روش مرسوم اندازهگیری قدرت عضلانی جهت تخمین آسیبهای ورزشی اندام تحتانی در ورزشکاران و نیز طراحی پروتکلهای پیشگیری از آسیب، روش دینامومتری میباشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر وضعیت مفصل ران بر شاخصهای دینامومتری مفصل زانو در ورزشکاران فوتبال و دومیدانی بود.
روش بررسی: 44 ورزشکار مرد (فوتبال=22 و دومیدانی=22) با نمونهگیری غیراحتمالی ساده وارد این مطالعه توصیفی-تحلیلی شدند. شاخصهای دینامومتری مفصل زانو شامل حداکثر گشتاورهای فلکسوری و اکستانسوری، طول بهینه، زاویه کراس اور و نسبتهای تعادل عملکرد عضلانی در سرعت 60 درجه بر ثانیه و در دو وضعیت نشسته و خوابیده (با توجه وضعیت مفصل ران) در دو گروه ارزیابی و با یکدیگر مقایسه شدند. این مطالعه در آزمایشگاه بیومکانیک دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز (از مهر 1398 تا مهر 1399) اجرا شد.
یافتهها: اثر متقابل گروه و وضعیت مفصل ران در شاخصها معنادار نشد (05/0<P). میزان گشتاور کانسنتریک و اکسنتریک اکستانسوری و فلکسوری و نسبت مرسوم فلکسوری به اکستانسوری در وضعیت نشسته بهصورت معناداری بیشتر از وضعیت خوابیده بود. طول بهینه فلکسوری در وضعیت خوابیده بیشتر از نشسته و زاویه کراس اور در وضعیت خوابیده کمتر از وضعیت نشسته بود (05/0>P). وضعیت مفصل ران بر روی نسبت عملکردی فلکسوری به اکستانسوری تاثیری نداشت (05/0<P). شاخصهای دینامومتری بین دو گروه فوتبال و دومیدانی نیز با یکدیگر تفاوت معناداری نداشتند (05/0<P).
نتیجهگیری: یافتههای مطالعه حاضر اهمیت وضعیتدهی مفصل ران را در اندازهگیری قدرت عضلانی مفصل زانو در ورزشکاران فوتبال و دومیدانی نشان میدهد که میتواند بر طراحی تمرینات تقویتی در ورزشکاران و تخمین میزان آسیبهای ورزشی اثرگذار باشد.
پروین تقوینژاد، محمد قاسم حنفی، احمد فخریزاده،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط همراستایی مفصلزانو و نقصغضروف مفصل کشککی-رانی توسط تصاویر MRI میباشد.
روش بررسی: در این مطالعهی مقطعی، بهصورت گذشتهنگر 530 تصویر MRI از زانوی افراد بالای 30 سال سن که به بیمارستانهای گلستان و امامخمینی در شهر اهواز، خوزستان، ایران، در بازه زمانی فروردین 1402 الی فروردین 1403 بهدلیل درد زانوی غیرضربهای مراجعه نمودهبودند، مورد بررسی قرارگرفت. پارامترهای زاویه شیاری استخوان ران، عمق شیاری استخوان ران، جابجایی جانبی کشکک، زاویه جانبی پاتلوفمورال، فاصله شیار توبرکل درشتنی-تروکلئر، زاویهی شیب کشکک و ارتفاع کشکک مورد بررسی قرار گرفت. علاوهبراین، شاخص Caton-Deschamps و همچنین درجه نقصغضروف کانونی در مفصل زانو مورد بررسی قرارگرفت.
یافتهها: از لحاظ شاخص تودهی بدنی، 7/15% از بیماران مورد مطالعه دچار کمبود وزن، 3/42% وزن مناسب، 1/31% اضافه وزن، 4/10% دچار چاقی، 6/0% فوقالعاده چاق بودند. بین شاخص تودهی بدنی و نقصغضروف مفصلی-جانبی کشککی، درشتنی و رانی ارتباط معناداری وجود داشته است. همچنین، بین سن و نقصغضروف مفصلی-جانبی درشتنی و رانی ارتباط معناداری وجود دارد. بین نقصغضروف مفصلی-داخلی و مفصلی-جانبی کشکک با دررفتگی جانبی کشکک، زاویه جانبی کشککی-رانی، فاصله برجستگی درشتنی-شیار قرقرهای و زاویه شیب کشکک ارتباط معناداری وجود داشت. علاوهبراین، بین نقصغضروف مفصلی- داخلی کشکک با زاویه شیاری زانو نیز ارتباط معناداری وجود داشت.
نتیجهگیری: عدم همراستایی کشککی-رانی با نقصغضروف مفصل زانو همراه است. نتایج حاصل ازاین مطالعه برای پزشکان و متخصصان مفید خواهدبود و میتوان با تشخیص زود هنگام از ایجاد آرتروز زانو جلوگیری کرد. در نهایت مطالعه حاضر ارتباط معناداری را بین پارامترهای مختلف همترازی مفصل زانو و نقصغضروف نشان داد.
