مسعود یوسفی، محمدرضا پورمند، احمدرضا شاهوردی، محسن امینی، فرزانه امین هراتی،
دوره 70، شماره 9 - ( 9-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس شایعترین عامل عفونتهای بافت نرم و پوست در سراسر دنیا بهشمار میآید. استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین مهمترین عامل عفونتهای بیمارستانی و کسبشده از جامعه بهشمار میآید. نگرانی و هشدارهای زیادی در ارتباط با مقاومت این پاتوژن به آنتیبیوتیکهای مختلف در سراسر جهان وجود دارد. از فلوروکویینولونها بهویژه سیپروفلوکساسین برای درمان بیماریهای ناشی از این پاتوژن بهطور وسیعی استفاده میشود. بروز مقاومت به سیپروفلوکساسین در سویههای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین در حال افزایش است. در مطالعه حاضر حداقل غلظت مهاری رشد سیپروفلوکساسین- هگزاهیدروکویینولین علیه استافیلوکوکوس اورئوسهای مقاوم به متیسیلین و سیپروفلوکساسین مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: سویه استافیلوکوکوس اورئوس با استفاده از روشهای متداول میکروبشناسی بررسی شد. حساسیت سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین و سیپروفلوکساسین با استفاده از روش دیسک دیفیوژن آگار مورد بررسی قرار گرفت. حداقل غلظت مهاری رشد سیپروفلوکساسین و مشتقات هگزاهیدروکویینولین و ترکیب آنها بهطور مجزا در سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین و سیپروفلوکساسین با روش براث میکرودایلوشن تعیین گردید.
یافتهها: میزان حداقل غلظت مهاری رشد سیپروفلوکساسین در مجاورت با مشتقات هگزاهیدروکویینولین در مقایسه با سیپروفلوکساسین بهتنهایی در سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین و سیپروفلوکساسین کاهش یافت.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان میدهد که مشتقات هگزاهیدروکویینولین اثر ضد میکروبی سیپروفلوکساسین علیه سویه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین و سیپروفلوکساسین را افزایش میدهند. در نتیجه شاید بتوان از آنها بهعنوان مهار کنندههای آنتیبیوتیکی برای درمان ترکیبی استفاده کرد. این افزایش احتمالا به اثر مهاری مشتقات هگزاهیدروکویینولین روی بیان پمپ دفع آنتیبیوتیک سیپروفلوکساسین در باکتری مربوط باشد.
