محمد کاظم شریفی یزدی، محمد مهدی سلطان دلال،
دوره 71، شماره 4 - ( 4-1392 )
چکیده
زمینه و هدف: عفونت ادراری ناشی از استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متیسیلین در حال افزایش در دنیا است. هدف از این تحقیق تعیین حساسیت باکتریهای گرم مثبت بهویژه استافیلوکوک اورئوس جدا شده از عفونت ادراری مقاوم به متیسیلین نسبت به ونکومایسین و سایر آنتیبیوتیکها بود.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی و طی مدت هشت ماه در بیمارستان امامخمینی (ره) بر روی 300 بیمار مبتلا به Urinary Tract Infections (UTI) با کوکسیهای گرم مثبت انجام شد. تمامی ایزولهها با روشهای بیوشیمیایی تعیین هویت و سپس برای تعیین حساسیت ایزولهها نسبت به آنتیبیوتیکها از روش کربی بوئر (Kirby-Bauer)، استفاده شد.
یافتهها: در بین کوکسیهای گرم مثبت مولد عفونت ادراری استافیلوکوک ساپروفیتیکوس با 7/37% بیشترین و بعد از آن استرپتوکوک با 3/22%، استافیلوکوک اپیدرمیدیس با 22% و استافیلوکوک اورئوس با 18% در مراحل بعدی قرار داشتند. استافیلوکوکهای جدا شده از ادرار بیماران در مجموع نسبت به وانکومایسین (100%) به طور کامل حساس بوده و نسبت به آنتیبیوتیکهای سیپروفلوکساسین (2/89%)، ریفامپین (6/87%)، آمیکاسین (8/71%) بیشترین حساسیت را نشان دادند، در صورتیکه نسبت به پنیسیلین و آموکسیسیلین (100%) بهطور کامل مقاوم بودند. همچنین استرپتوکوک جدا شده از ادرار بیماران بیشترین حساسیت را به وانکومایسین با (1/85%) و بیشترین مقاومت را به پنیسیلین (1/79%) نشان دادند.
نتیجهگیری: ونکومایسین آنتیبیوتیک مناسب برای عفونتهای ناشی از استافیلوکوکها میباشد. اگرچه 6% مقاومت برای انتروکوکها میتواند زنگ خطری در مصرف این آنتیبیوتیک برای سایر باکتریهای گرم مثبت باشد.
احسان روشن نسب، فرزانه همتیان، احمد شمسی زاده حیات داودی، محمدرضا میرکریمی، محسن علی سمیر، ماندانا ایزدپناه،
دوره 82، شماره 6 - ( 6-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: مقاومت به ونکومایسین در بخشهای مراقبتهای ویژه عوارض قابلتوجهی و هزینههای اضافی را به همراه دارد. باتوجه به نیاز به استفاده منطقی از این آنتیبیوتیک برای پیشگیری از رخداد مقاومت آنتی بیوتیکی، مطالعه حاضر بهمنظور ارزیابی چگونگی تجویز و الگوی مصرفی آنتیبیوتیک ونکومایسین در بیمارستان بزرگ فوق تخصصی اطفال طراحی شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی مقطعی دریک بازه زمانی سه ماهه (بهمن، اردیبهشت و خرداد) در سال ۱۴۰۰ در بزرگترین بیمارستان آموزشی ارجاعی تخصصی و فوق تخصصی اطفال در خوزستان (ابوذر اهواز) انجام شد. طی بازه زمانی سه ماهه تمام بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه و بخش عفونی با تجویز ونکومایسین وارد مطالعه شدند. تجویز ونکومایسین براساس آخرین ورژن Lexicomp ازWolters Kluwer و گایدلاین National Health Service (NHS) مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: از تعداد 91 بیمار بستری، در 3/70% تجویز ونکومایسین بدون انجام کشت آنتیبیوگرام براساس تجربه و در 7/29% براساس کشت آنتیبیوگرام بود. در 7/96% مدت زمان انفوزیون وریدی ونکومایسین با پروتکل مطابقت نداشت. در 8/8% عارضه Red Man Syndrome (سندرم مرد قرمز) مشاهده شد. در 9/65% دوز دارو براساس عملکرد کلیه (Glomerular filtration rate, GFR) صحیح و در 1/34% بدون توجه به عملکرد کلیه بیماران، دوز دارو تعیین شده بود.
نتیجهگیری: تقریبا نیمی از موارد تجویز ونکومایسین براساس دستورالعملها مناسب بود، تجویز آنتیبیوتیک برای اغلب بیماران براساس تجربه و بدون انجام تست آنتیبیوگرام بوده است. برنامههای پایش سطح سرم و آموزش مداوم پزشکی به پزشکان میتواند در مصرف منطقی آنتیبیوتیک موثر باشد.
