مریم حاجیهاشمی، هدیه بنکدارچیان، طاهره خلیلی بروجنی، مینو موحدی، رویا صاحبی، فدیه حقاللهی،
دوره 83، شماره 6 - ( 6-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: افتادگی اعضای لگن (Pelvic organ prolapse, POP) که زنان مبتلا را در معرض کاهش کیفیت زندگی و عملکرد جنسی قرار میدهد. پژوهش حاضر به بررسی علائم بیماری، عملکرد جنسی و کیفیت زندگی زنان یک سال پس از ترمیم پرولاپس ارگانهای لگنی پرداخته است.
روش بررسی: این مطالعهی کوهورت آیندهنگر بوده (قبل و بعد) و بر روی 200 نفر از زنان متاهل مبتلا به پرولاپس لگنی درجه 1-4 (POP-Q) در گروه سنی 75-47 سال که از مهر 1401 تا اسفند 1402 تحت جراحی ترمیمی (کولپورافی قدامی و خلفی (در بیمارستانهای شهید بهشتی و الزهرا اصفهان قرار گرفته بودند، انجام شد. ابزار جمعآوری اطلاعات سه پرسشنامه عملکرد جنسی زنان، آزردگی لگنی و کیفیت زندگی قبل و یکسال پس از جراحی تکمیل شدند. برای مقایسه شدت علائم بالینی بیماران براساس سطوح قبل و بعد از جراحی، از آزمون تقارن (Symmetry/Bowker) و برای مقایسه وضعیت شاخص عملکرد جنسی (اختلال/عدم اختلال) قبل و بعد از مداخله، از آزمون McNemar استفاده شدو سطح معناداری 05/0P< در نظر گرفته شد.
یافتهها: شدت علائم بالینی و وضعیت شاخص اختلال عملکرد جنسی و میانه نمره کیفیت زندگی بین قبل و بعد از مداخله معنادار بود و تغییرات آنها نشان میدهد که بیماران بعد از عمل بهطور قابلتوجهی بهبود پیدا کردهاند.
نتیجهگیری: جراحی پرولاپس لگنی میتواند علاوهبر اصلاح ساختار آناتومیک بهطور قابلتوجهی باعث بهبود کیفیت زندگی و عملکرد جنسی بیماران یکسال پس از عمل گردد.
