Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
MicrosoftInternetExplorer4
زمینه
و هدف: آسیب
نورونی در هیپوکمپ مهمترین یافته آسیبشناسی در صرع لوب گیجگاهی میباشد که در 70%
بیماران صرعی برآورد شده است. اثرات حمایتکننده نورونی آسپیرین در چندین بیماری
تخریبکننده نورونی شرح داده شده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر آسپیرین بر
مورفولوژی و تعداد نورونهای هرمی در نواحی CA1 و شکنج دندانهای (DG) هیپوکمپ موشهای صحرایی در مدل کیندلینگ صرع میباشد.
روش بررسی: در
این مطالعه موشها به سه گروه هشتتایی تقسیم شدند. دو گروه از موشها به ترتیب آسپیرین
(30 میلیگرم بر کیلوگرم، خوراکی) و نرمال سالین را یک هفته قبل و در حین القاء
کیندلینگ دریافت کردند. کیندلینگ در این گروهها با تزریق درون صفاقی 40 میلیگرم
بر کیلوگرم پنتیلن تترازول القاء شد. گروه دیگر تنها سالین را در طول مدت مطالعه دریافت
کردند و به عنوان گروه کنترل سالم عمل کردند. بعد از القاء کیندلینگ حیوانات بیهوش
و مغز با روش پرفیوژن با نرمال سالین 10% ثابت گردید. مطالعات هیستوپاتولوژیکی
هیپوکمپ با میکروسکوپ نوری و با استفاده از رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین صورت
گرفت.
یافتهها: تعداد زیادی از نورونهای هرمی آسیب دیده با هستههای
چروکیده و سیتوپلاسم بسیار ائوزینوفیل در نواحی CA1 و DG هیپوکمپ گروه کنترل صرعی دیده شد.
گروه آسپیرین نورونهای هرمی با هستک واضح و سیتوپلاسم با تراکم کمتر مشابه گروه
کنترل سالم داشتند. در حیوانات کیندله تعداد نورونهای هرمی سالم در این دو
ناحیه به شکل معنیداری کاهش یافت و این اثر بهوسیله آسپیرین مخالفت شد.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد میکند که آسپیرین علیه آسیب
نورونی هیپوکمپ در حیوانات کیندله اثر حمایتکننده دارد.
