ارزیابی های پیش از عمل کاشت الکترود در حلزون و برنامه ریزی این وسیله در کودکان
|
مهرناز کریمی* ![](./files/0allsites/images/pubmed20.png) |
|
|
چکیده: (10697 مشاهده) |
بروز کمبود شنوایی و ناشنوایی در کودکان اثرات شدیدی را بر توسعه مهارتهای زبانی و کلامی کودک خواهد داشت، که با اقدامات به موقع میتوان این اثرات را کاهش داد. در درجۀ اول، جهت استفادۀ مفید از توانایی شنیداری باقی مانده، از سمعکهای موجود استفاده میشود. در رابطه با کودکانی که باقی مانده شنوایی ندارند ویا این باقی مانده آنقدر ناچیز است که حتی با استفاده از پر قدرتترین سمعکها هم نمیتوان کمکی به آنها کرد، با استفاده از کاشت الکترود در حلزون (Cochlear Implant) توانایی شنیداری جهت این دسته از کودکان فراهم میگردد. کاشت الکترود در حلزون نتیجۀ بررسیها و تحقیقات فراوان مراکز متعدد طی دو دهۀ اخیر است، اگرچه تلاش بهمنظور ایجاد شنوایی توسط تحریک الکتریکی سیستم شنیداری تاریخچهای بس طولانی دارد. در حال حاضر، کاربرد کاشت حلزون در کودکان از تحقیقات صرف خارج شده و جنبۀ بالینی وسیعی پیدا کرده است بهطوری که در حدود 1000 کودک در سراسر جهان انواع کاشت حلزون را که شامل تک کاناله وچند کاناله میشود، دریافت میکنند. البته در ابتدا کاربرد کاشتهای حلزون بهدلیل عوارض ناشناخته و طولانی مدت تحریک الکتریکی و قراردادن الکترودها در حلزون سؤال برانگیز بود، ولی اثرات منفی که بروز سریع ناشنوایی در سنین پایین بر توسعۀ درک گفتار، تولید آن و توانش زبانی دارد، ضرورت استفاده از کاشت حلزون را کاملاً ایجاب میکند. در بخثی که پیش رو خواهید داشت، در مورد تیم کاشت حلزون، معیار انتخاب بیمار، ارزیابیهای پیش عمل جراحی و در نهایت برنامهریزی یا فیتینگ این وسیله در کودکان مطلبی ارائه میگردد.
|
|
واژههای کلیدی: کاشت حلزون، رشد گفتار وزبان، ارزیابی قبل از جراحی |
|
متن کامل [PDF 9135 kb]
(2977 دریافت)
|
نوع مطالعه: - |
پذیرش: 1392/7/6 | انتشار: 1396/8/14
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|