محمد گنجی1 
، الهام نواب1 ، مریم اسماعیلی2 ، شیما حقانی3 ، محبوبه شالی*4
، الهام نواب1 ، مریم اسماعیلی2 ، شیما حقانی3 ، محبوبه شالی*4
1- گروه آموزشی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2- گروه آموزشی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران؛ مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه آموزشی آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- گروه آموزشی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،mehraneshali@yahoo.com
2- گروه آموزشی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران؛ مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه آموزشی آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- گروه آموزشی پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،
چکیده: (11 مشاهده)
زمینه و هدف: تعیین مقدار خطری که بیماران را تهدید میکند میتواند به اتخاذ تصمیمهای درمانی صحیح منجر شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین دقت تشخیصی نمرات هشداردهنده اولیه در مراقبت پیش بیمارستانی جهت تشخیص آسیب تروماتیک مغزی و نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام گرفته است.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1403 در مورد بیماران مراجعهکننده به اورژانس بیمارستانهای منتخب وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام یافت. با استفاده از نمونهگیری در دسترس 250 بیمار دچار تروما وارد مطالعه شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی و نمرات امتیاز هشدار اولیه ملی 2 (NEWS2)، امتیاز هشدار اولیه اصلاح شده (MEWS)، امتیاز هشدار اولیه تریاژ (TEWS) و امتیاز پزشکی اورژانس اصلاح شده MREMS)) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 16 و آزمونهای حساسیت، ویژگی، سطح زیر منحنی راک و فاصله اطمینان استفاده شد.
یافتهها: میانگین و انحراف معیار سن بیماران 78/15±90/40 سال بود. طبق یافتهها 217 نفر (8/86%) از بیماران تشخیص آسیب تروماتیک مغزی و 70 نفر (28%) تشخیص نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه داشتند. امتیاز هشدار اولیه ملی 2 بالاترین دقت تشخیصی را با حساسیت 2/82% و ویژگی 1/81% و سطح زیر منحنی راک 88/0 نشان داد.
نتیجهگیری: دقت تشخیصی بالاتر امتیاز هشدار اولیه ملی 2، آن را به یک ابزار ارزشمند در شناسایی بیمارانی که دچار آسیب تروماتیک مغزی شدهاند و نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه دارند، تبدیل میکند.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1403 در مورد بیماران مراجعهکننده به اورژانس بیمارستانهای منتخب وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام یافت. با استفاده از نمونهگیری در دسترس 250 بیمار دچار تروما وارد مطالعه شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی و نمرات امتیاز هشدار اولیه ملی 2 (NEWS2)، امتیاز هشدار اولیه اصلاح شده (MEWS)، امتیاز هشدار اولیه تریاژ (TEWS) و امتیاز پزشکی اورژانس اصلاح شده MREMS)) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 16 و آزمونهای حساسیت، ویژگی، سطح زیر منحنی راک و فاصله اطمینان استفاده شد.
یافتهها: میانگین و انحراف معیار سن بیماران 78/15±90/40 سال بود. طبق یافتهها 217 نفر (8/86%) از بیماران تشخیص آسیب تروماتیک مغزی و 70 نفر (28%) تشخیص نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه داشتند. امتیاز هشدار اولیه ملی 2 بالاترین دقت تشخیصی را با حساسیت 2/82% و ویژگی 1/81% و سطح زیر منحنی راک 88/0 نشان داد.
نتیجهگیری: دقت تشخیصی بالاتر امتیاز هشدار اولیه ملی 2، آن را به یک ابزار ارزشمند در شناسایی بیمارانی که دچار آسیب تروماتیک مغزی شدهاند و نیاز به بستری در بخش مراقبتهای ویژه دارند، تبدیل میکند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مراقبتهاي پرستاري
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
