نعیمه سارخانی1 
، هومن شهسواری2 ، نسرین نیکپیما*3
، هومن شهسواری2 ، نسرین نیکپیما*3
1- مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2- گروه آموزشی پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه آموزشی پرستاری سلامت جامعه و سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،nnikpeyma@tums.ac.ir
2- گروه آموزشی پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- گروه آموزشی پرستاری سلامت جامعه و سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،
چکیده: (53 مشاهده)
زمینه و هدف: نودانشآموختگان پرستاری در تأمین نیروی انسانی بیمارستانها نقش مهمی دارند، اما ورود به بیمارستانهای آموزشی با چالشهایی همراه است؛ از اینرو این مطالعه با هدف تبیین چالشهای نودانشآموختگان پرستاری در انتخاب بیمارستانهای آموزشی برای ارایه خدمات بهداشتی انجام گرفته است.
روش بررسی: این مطالعه کیفی- توصیفی، در سال 1402 با مشارکت 36 دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران که به روش نمونهگیری هدفمند وارد مطالعه شدند، انجام گرفت. دادهها با مصاحبههای فردی نیمه ساختار یافته گردآوری شدند. تحلیل دادهها به صورت دستی و به روش تحلیل چارچوب و بررسی اعتبارسنجی دادهها با استفاده از روش Guba وLincoln تعیین شد.
یافتهها: تحلیل دادهها منجر به استخراج 11 زیرطبقه و 5 طبقه اصلی شد. این طبقات شامل: چالشهای مرتبط با ارایه خدمات پرستاری (مانند بارکاری زیاد)، چالشهای روابط انسانی (از جمله نداشتن حق انتخاب بخش کاری)، چالشهای مدیریت امور مالی (نظیر تعویق در پرداخت حقوق و کارانه پرستاری)، چالشهای دسترسی به بیمارستان (از جمله مسافت طولانی منزل تا بیمارستان آموزشی) و چالشهای مرتبط به در اولویت نبودن اشتغال در بیمارستان (بهدلیل تمایل به ادامه تحصیل) بود.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که نودانشآموختگان پرستاری با مجموعهای از چالشها در فرایند انتخاب بیمارستان آموزشی روبهرو هستند. این یافتهها بیانگر آن است که سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت باید به بهبود شرایط کاری، ارتقای حمایتهای انسانی و مالی، فراهمسازی دسترسی آسانتر و ایجاد انگیزههای شغلی توجه ویژه داشته باشند. بهرهگیری از این نتایج میتواند به تدوین راهکارهای مؤثر برای جذب و ماندگاری پرستاران تازه کار کمک کند.
روش بررسی: این مطالعه کیفی- توصیفی، در سال 1402 با مشارکت 36 دانشجوی کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران که به روش نمونهگیری هدفمند وارد مطالعه شدند، انجام گرفت. دادهها با مصاحبههای فردی نیمه ساختار یافته گردآوری شدند. تحلیل دادهها به صورت دستی و به روش تحلیل چارچوب و بررسی اعتبارسنجی دادهها با استفاده از روش Guba وLincoln تعیین شد.
یافتهها: تحلیل دادهها منجر به استخراج 11 زیرطبقه و 5 طبقه اصلی شد. این طبقات شامل: چالشهای مرتبط با ارایه خدمات پرستاری (مانند بارکاری زیاد)، چالشهای روابط انسانی (از جمله نداشتن حق انتخاب بخش کاری)، چالشهای مدیریت امور مالی (نظیر تعویق در پرداخت حقوق و کارانه پرستاری)، چالشهای دسترسی به بیمارستان (از جمله مسافت طولانی منزل تا بیمارستان آموزشی) و چالشهای مرتبط به در اولویت نبودن اشتغال در بیمارستان (بهدلیل تمایل به ادامه تحصیل) بود.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که نودانشآموختگان پرستاری با مجموعهای از چالشها در فرایند انتخاب بیمارستان آموزشی روبهرو هستند. این یافتهها بیانگر آن است که سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت باید به بهبود شرایط کاری، ارتقای حمایتهای انسانی و مالی، فراهمسازی دسترسی آسانتر و ایجاد انگیزههای شغلی توجه ویژه داشته باشند. بهرهگیری از این نتایج میتواند به تدوین راهکارهای مؤثر برای جذب و ماندگاری پرستاران تازه کار کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مراقبتهاي پرستاري
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
