Moumivand A, Tavakoli-Far B, Vahabzadeh G, Momtaz S, Farid M, Hosein Rafiemanesh H et al . In-Vitro Studying Toxicity of Herbal Extracts Mixture in Normal Environment and Protective Effect of Mixtures in High-Glucose Environment. ijdld 2025; 25 (3) :263-272
URL:
http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6389-fa.html
مومیوند علیرضا، توکلی فر بهاره، وهاب زاده گلاره، ممتاز سعیده، فرید ملیحه، رفیع منش حسین و همکاران.. بررسی سمیت مخلوط عصارههای گیاهی در مُدل سلولی PC12 در شرایط عادی و اثر حفاظتی آن در محیط حاوی گلوکز بالا. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1404; 25 (3) :263-272
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6389-fa.html
1- دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
2- مرکز تحقیقات پروبیوتیک و مکملهای غذایی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران و گروه فیزیولوژی- فارماکولوژی- فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
3- گروه فارماکولوژی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکدۀ گیاهان دارویی، جهاد دانشگاهی، کرج، ایران و گروه سم شناسی و فارماکولوژی، دانشکدۀ داروسازی و گروه سمشناسی و بیماریها، مرکز تحقیقات علوم دارویی، پژوهشگاه علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
5- مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
6- مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران & گروه فیزیولوژی- فارماکولوژی- فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ، m.godarzvand@abzums.ac.ir
چکیده: (2003 مشاهده)
مقدمه: بیماری دیابت یکی از شایعترین اختلالات غدد آندوکرین است که مشخصۀ اصلی آن افزایش غلظت گلوکز در سرم بیماران است. داروهای گیاهی بهدلیل عوارض کمتر دارای مقبولیت زیادی در نزد مردم هستند. هدف این مطالعه بررسی اثر محافظتی مخلوط عصارۀ گیاهان شنبلیله، قره قاط، خارمریم، گزنه، بادرنجبویه و هندوانه ابوجهل در مُدل سلولی PC12 در محیط حاوی گلوکز بالا.
روشها: پس از زمانهای 24، 48 و72 ساعت از مجاور دادن غلظتهای مختلف عصارههای گیاهی (شنبلیله، قره قاط، خارمریم، گزنه، بادرنجبویه و هندوانه ابوجهل) در محیط کشت نرمال سلولهای PC12 و محیط کشت با گلوکز بالا (mg/ml 25، 5/13)، میزان حیات سلولی از طریق روش MTT بررسی شد.
یافتهها: میزان زندهمانی سلولهای PC12 در24، 48 و 72 ساعت بعد از تیمار کردن با مخلوط عصارههای گیاهی تغییری در حیات سلولی ایجاد نکرد. میزان زندهمانی سلولها در گروه دوز بالای گلوکز، نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشته و مخلوط عصارههای گیاهی دردوزهای بالا بهطور معنیداری منجر به کاهش مرگ سلولی در این شرایط گردید.
نتیجهگیری: براساس یافتههای موجود، گلوکز با غلظت (mg/ml 25، 5/13)، موجب مرگ سلولهای PC12 گردیده و مخلوط عصارههای گیاهی توانست در غلظتهای بالا منجر به کاهش مرگ سلولی ناشی از گلوکز بالا بعد از مواجهه با سلولهای عصبی شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي