دوره 26، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 26 شماره 1 صفحات 28-15 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hooshmand Moghadam B. Exercise Interventions and Sexual Function in Men with Type 2 Diabetes: A Multidimensional Narrative Review of Mechanisms, Clinical Evidence, and Practical Applications. ijdld 2026; 26 (1) :15-28
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6462-fa.html
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6462-fa.html
هوشمند مقدم بابک. مداخلات ورزشی و عملکرد جنسی در مردان مبتلا به دیابت نوع دو: یک مُرور روایتی چندبعدی بر سازِکارها، شواهد بالینی و کاربردهای عملی. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1405; 26 (1) :15-28
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ، b.hooshmand@um.ac.ir
چکیده: (69 مشاهده)
مقدمه: اختلال عملکرد جنسی یکی از پیامدهای شایع، نادیدهگرفتهشده و تأثیرگذار دیابت نوع دو در مردان است که با ابعاد فیزیولوژیکی، روانشناختی و اجتماعی متعددی در ارتباط است. هدف از این مقاله، مرور و تحلیل شواهد موجود در خصوص نقش مداخلات ورزشی در بهبود عملکرد جنسی مردان مبتلا به دیابت نوع دو با رویکردی چندبعدی است.
روشها: این مطالعه بهصورت مرور روایتی و بر پایۀ جستجوی نظاممند در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. مقالات منتخب شامل کارآزماییهای بالینی، مرورهای نظاممند و مطالعات بنیادی مرتبط با ورزش و عملکرد جنسی در مردان دیابتی بودند. تحلیل مطالعات با تمرکز بر سازوکارهای فیزیولوژیکی، اثرات بالینی، عوامل روانشناختی و شکافهای پژوهشی صورت گرفت.
یافتهها: شواهد نشان دادند که فعالیت بدنی از طریق بهبود مقاومت به انسولین، افزایش تستوسترون، بهبود عملکرد عروق آلت و تعدیل عوامل روانشناختی مانند اضطراب عملکرد، افسردگی و تصویر بدنی، میتواند تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد جنسی در مردان مبتلا به دیابت نوع دو داشته باشد. همچنین، اثرات نوع، شدت و مدت تمرین بر نتایج نهایی حائز اهمیت بود. مرور حاضر همچنین شکافهای پژوهشی مهمی از جمله نبود مطالعات جامع بلندمدت و عدم تمرکز بر سازِکارهای عصبی-هورمونی را شناسایی کرد.
نتیجهگیری: بهنظر میرسد فعالیت بدنی بهعنوان یک مداخلۀ غیر دارویی، ایمن و مؤثر، پتانسیل چشمگیری در بهبود عملکرد جنسی مردان مبتلا به دیابت نوع دو دارد. یافتههای این مقاله میتواند در طراحی پروتکلهای درمانی یکپارچه و تدوین راهکارهای بالینی عملی برای ارتقاء کیفیت زندگی جنسی این بیماران مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد میشود تمرینات ورزشی با رویکرد فردمحور و با همکاری تیمی چندرشتهای در درمان رسمی اختلال عملکرد جنسی در مردان دیابتی لحاظ گردد.
روشها: این مطالعه بهصورت مرور روایتی و بر پایۀ جستجوی نظاممند در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. مقالات منتخب شامل کارآزماییهای بالینی، مرورهای نظاممند و مطالعات بنیادی مرتبط با ورزش و عملکرد جنسی در مردان دیابتی بودند. تحلیل مطالعات با تمرکز بر سازوکارهای فیزیولوژیکی، اثرات بالینی، عوامل روانشناختی و شکافهای پژوهشی صورت گرفت.
یافتهها: شواهد نشان دادند که فعالیت بدنی از طریق بهبود مقاومت به انسولین، افزایش تستوسترون، بهبود عملکرد عروق آلت و تعدیل عوامل روانشناختی مانند اضطراب عملکرد، افسردگی و تصویر بدنی، میتواند تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد جنسی در مردان مبتلا به دیابت نوع دو داشته باشد. همچنین، اثرات نوع، شدت و مدت تمرین بر نتایج نهایی حائز اهمیت بود. مرور حاضر همچنین شکافهای پژوهشی مهمی از جمله نبود مطالعات جامع بلندمدت و عدم تمرکز بر سازِکارهای عصبی-هورمونی را شناسایی کرد.
نتیجهگیری: بهنظر میرسد فعالیت بدنی بهعنوان یک مداخلۀ غیر دارویی، ایمن و مؤثر، پتانسیل چشمگیری در بهبود عملکرد جنسی مردان مبتلا به دیابت نوع دو دارد. یافتههای این مقاله میتواند در طراحی پروتکلهای درمانی یکپارچه و تدوین راهکارهای بالینی عملی برای ارتقاء کیفیت زندگی جنسی این بیماران مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد میشود تمرینات ورزشی با رویکرد فردمحور و با همکاری تیمی چندرشتهای در درمان رسمی اختلال عملکرد جنسی در مردان دیابتی لحاظ گردد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
