دوره 26، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 26 شماره 1 صفحات 97-89 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Darvishi M, Valipour Dehnou V, Eslami R. The Effectiveness of Six Weeks of HIIT and HIFT Training on Physiological Variables and Functional Capacity of Untrained, Obese and Overweight Adolescents. Iran J Diabetes Metab. 2026; 26 (1) :89-97
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6493-fa.html
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6493-fa.html
درویشی محمود، ولی پور ده نو وحید، اسلامی رسول. اثربخشی شش هفته تمرین HIIT و HIFT بر متغیرهای فیزیولوژیکی و ظرفیت عملکردی نوجوانان تمرین نکرده چاق و دارای اضافه وزن. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1405; 26 (1) :89-97
1- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ،Valipour.v@lu.ac.ir
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ،
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
چکیده: (513 مشاهده)
مقدمه: چاقی در کودکی با چاقی در بزرگسالی و بیماریهای مزمن مرتبط است بنابراین، این مطالعه به بررسی تأثیر تمرینات High-intensity ( HIFT) functional training و(HIIT) High-intensity interval training بر متغیرهای فیزیولوژیکی و ظرفیت عملکردی نوجوانان تمرین نکرده چاق و دارای اضافه وزن وزن میپردازد.
روشها: 30 نوجوان دارای اضافه وزن و چاق که بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل ]82/0 ±30/14 سال، 11/2 ±23/30 =[body mass index (BMI) ، تمرین HIIT (87/0 ±10/14 سال، 51/2 ±17/29= BMI) و تمرین HIFT (82/0 ±40/13 سال، 56/2 ±42/29 =BMI) قرار گرفتند، در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیهای گروههای تجربی، پروتکل تمرینی HIIT و HIFT را بهمدت 6 هفته دنبال کردند. قبل و بعد از مداخله شاخصهای آنتروپومتریک و سطح سرمی لپتین و امنتین اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای اندازهگیری مکرر و تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: این پژوهش نشان داد که تمرین HIFT در مقایسه با گروه کنترل منجر به کاهش وزن و BMI بهطور معناداری شد (05/0 P <)، درحالیکه HIIT اثر معنا داری را نداشت (05/0 P ˃). سطوح لپتین نیز در هر دو گروه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه کنترل بود (01/0 P <). اما فقط تمرین HIFT باعث افزایش معنادار سطوح امنتین در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 P <). همچنین تأثیر معناداری بر نسبت دور کمر به لگن مشاهده نشد (05/0 P ˃).
نتیجهگیری: مطالعۀ حاضر نشان میدهد که هر دو تمرین HIFT و HIIT میتوانند به بهبود شاخصهای آنتروپومتریک، سطوح سرمی امنتین و لپتین در نوجوانان چاق و اضافه وزن کمک کنند. با این وجود، بهنظر میرسد تمرینات HIFT گزینه بهتری باشد.
روشها: 30 نوجوان دارای اضافه وزن و چاق که بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل ]82/0 ±30/14 سال، 11/2 ±23/30 =[body mass index (BMI) ، تمرین HIIT (87/0 ±10/14 سال، 51/2 ±17/29= BMI) و تمرین HIFT (82/0 ±40/13 سال، 56/2 ±42/29 =BMI) قرار گرفتند، در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیهای گروههای تجربی، پروتکل تمرینی HIIT و HIFT را بهمدت 6 هفته دنبال کردند. قبل و بعد از مداخله شاخصهای آنتروپومتریک و سطح سرمی لپتین و امنتین اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای اندازهگیری مکرر و تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: این پژوهش نشان داد که تمرین HIFT در مقایسه با گروه کنترل منجر به کاهش وزن و BMI بهطور معناداری شد (05/0 P <)، درحالیکه HIIT اثر معنا داری را نداشت (05/0 P ˃). سطوح لپتین نیز در هر دو گروه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه کنترل بود (01/0 P <). اما فقط تمرین HIFT باعث افزایش معنادار سطوح امنتین در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 P <). همچنین تأثیر معناداری بر نسبت دور کمر به لگن مشاهده نشد (05/0 P ˃).
نتیجهگیری: مطالعۀ حاضر نشان میدهد که هر دو تمرین HIFT و HIIT میتوانند به بهبود شاخصهای آنتروپومتریک، سطوح سرمی امنتین و لپتین در نوجوانان چاق و اضافه وزن کمک کنند. با این وجود، بهنظر میرسد تمرینات HIFT گزینه بهتری باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
